Koło PZW MAG Złota Kaczka Piła



Historia kolejnictwa w Pile.

W czasach kiedy powstawała w Europie kolej , na mapie  politycznej nie było Polski .
Ziemie naszego kraju podzielone były przez trzy zaborcze  mocarstwa .
Do pierwszej wojny światowej , sieci kolejowe w trzech  zaborach rozwijały sie odrębnie , zgodnie z
politycznymi  i strategicznymi racjami państw zaborczych .
Odrodzone w 1918 roku państwo polskie odzidziczyło trzy  odrębne  i słabo powiązane ze
sobą sieci kolejowe . Po 1945 roku w związku z przesunięciem granic państwa  polskiego , prawie 1/3 przedwojennej sieci PKP na terenach  wschodnich , weszły w skład ZSRR .

Dworzec Piła

Zdjęcie dworca głównego Piły z 1903 roku.


Przejęnte tereny koleji na Ziemiach Zachodnich i  Północnych ,wprawdzie gęste , ale nie biegły we 
właściwych kierunkach . Linie te biegły w kierunku na Berlin a nie na Warszawę .
Obie wojny światowe zachamowały rozwój PKP ,  zdziesiątkowały kadrę kolejarzy , oraz zniszcyły
dużą  ilość lini . Odtworzenie infrastruktury jak i taboru było
trudnym i ciężkim zadaniem kraju i kolejarzy .

Dworzec kolejowy w Pile
Widok dworca w Pile od strony centralnej z 1909 roku.



Pierwsze połączenie kolejowe Piła otrzymała w dniu 27 lipca 1851 roku. Oddano wówczas do eksploatacji
trasę kolejową Krzyż - Piła - Bydgoszcz wraz z mostem kolejowym przez Gwdę.
Budowę tej linii rozpoczęto w roku 1848. W roku 1852 przedłużono ją do Tczewa, a w 1857- do
Frankfurtu nad Odrą, gdzie połączono ją z odcinkiem torów biegnących do Berlina.
Linia ta, początkowo jednotorowa, stanowiła część wielkiej magistrali kolejowej, tzw. Królewsko - Pruskiej
Kolei Wschodniej, która w roku 1867 połączyła Berlin z Królewcem.
W styczniu 1871 roku uruchomiono linię kolejową Piła - Złotów, przedłużając ją następnie do Chojnic.
W maju 1879 roku oddano do eksploatacji trasę Poznań - Piła - Szczecinek, a w listopadzie 1881 roku:
linię Piła - Wałcz.
W ciągu 20 lat Piła stała się więc jednym z największych węzłów kolejowych we wschodniej części Niemiec. Węzeł ten miał jednocześnie olbrzymie znaczenie militarno - strategiczne.

Dworzec kolejowy w Pile
Wejście do dworca w Pile.


Podróżni wyruszający z Piły korzystali z dobrze wyposażonego dworca klasy Ia. W roku 1884 w budynku stacyjnym mieściły się: 3 poczekalnie ( o pow. 355m.kw.), biura stacyjne z telegrafem,
3 pokoje dla poczty oraz 2 mieszkania służbowe. Na dworcu znajdowały się także 2 stacje pomp,
dźwig oraz budynek ekspedycji towarowej z magazynem i krytą rampą.
W latach 1870-1874 zbudowano okrągłą lokomotywownię, w przeszłości zwaną parowozownią.
Była ona konstrukcją wzorcową dla późniejszych okrągłych parowozowni zbudowanych m.in. w Hamburgu, Magdeburgu i Altonie.

Widok peronów i torów w Pile
Dworzec w Pile widok peronów.

Zakłady naprawcze taboru przy ulicy Warsztatowej, zostały one zbudowane w 1902 roku.
Naprawę parowozów rozpoczęto przypuszczalnie w roku 1906. Po dalszej rozbudowie zakładów w latach 1909-1910, w szczytowym okresie swego rozwoju zatrudniały one około 2 tysiące osób.
W czasach 2 wojny światowej na terenie zakładów naprawczych taboru kolejowego utworzono obóz pracy. Robotnicy pracowali przy budowie i naprawie torów kolejowych.
Pasażerowie udający się z Piły do Polski korzystali z pociągów osobowych kursujących na trasie Piła - Bydgoszcz. Skład ich był polski, a odprawa celna pasażerów odbywała się na dworcu w Pile.
W czasie walk o wyzwolenie miasta, na stacji kursował niemiecki pociąg pancerny,
a sama stacja i okolice stacji były silnie bronione.


Wędkowanie koło Piły

Legion Krępsko

Ogólnopolska kolejowa baza danych